Quote van de dag

Het verschil tussen een sekte en een echte, legitieme religie zit 'm volgens mij slechts in aantallen. In beide gevallen heb je een denkbeeldig vriendje en een oud, stoffig boek waar je onnavolgbare conclusies aan verbindt, alleen heb je in het eerste geval minder vriendjes in de echte wereld.

Een andere definitie zou kunnen luiden dat je een sekte bent als zelfs ‘normale’ gelovigen jouw denkbeeldige vriendje en zijn regeltjes te ver vinden gaan.

Hoe dan ook, van uitspraken als “abortus is moord,” “homo mag je wel hebben, maar het is een zonde en je mag het niet doen” en “in Nederland worden bejaarden onvrijwillig doodgeëuthanaseerd” kijkt niemand op. Sterker nog, voor hetzelfde geld blijft er prima mee in de running als je president van de VS wil worden. Met de bijbel in de hand verkondigen dat op zondag — immers, de Sabbath zult gij heiligen — een rustdag is en dat shoppen ondanks wat de VVD beweert dat niet is, een dooie paus op een troon tentoon stellen, allemaal prima, want er is een aardig stukje draagvlak.

Maar als je zegt dat een busongeluk een straf van god is omdat de (katholieke) kerk in België de invoering van abortus toegelaten heeft, nou, dan zijn de rapen gaar:

En toch is de actie van de anti­abortusgroep ongepast en misplaatst. Zij maken op bijna wiskundige wijze de rekening voor anderen op en denken precies te weten hoe God handelt. Ons mensen past niet om één op één zo’n link te leggen.

OMG. WTF. ROFL.

Als zelfs het Reformatorisch Dagblad — een krant die doorgaans niet bekend staat om hun pro-choice standpunt, er weinig moeite mee heeft anderen de maat te nemen, een exclusief lijntje met boven heeft en daar ook altijd de juiste bijbelversjes bij heeft als extraonweerlegbaar argument — als die krant je wegzet als een sekte en extreem vreemd antiabortusgroepje, dan moet je wel compleet los van de wereld zijn.

First Lines: If on a Winter's Night a Traveller

Italo Calvino's If on a Winter's Night a Traveller is very meta and a very post-modern novel. Or so I'm told. It's a book about books: about reading them, and about writing them.

While I was compiling my list of 40 books to read before my 40th birthday I was searching for the ‘classics’, books that are out of my comfort zone, books that other people would put on their required reading lists. So when I came across the description of this book where you, the reader, try to read Italo Calvino's latest novel, If on a Winter's Night a Traveller, but you keep being interrupted and you keep being pulled into the wrong tale—well, it tickled my fancy.

As it turns out, it was nothing like what I thought it would be like. It wasn't light reading, it was tough to keep focused when reading, and it wasn't even particularly about what happened in the story. It was pretty clever though, and a good read.

Italo Calvino — If on a Winter's Night a Traveller (Se una notte d'inverno un viaggiatore, translated from the Italian by William Weaver)
You are about to begin reading Italo Calvino's new novel, If on a Winter's Night a Traveller.

Seen Live: Daniël Lohues

Another year, another album by Daniël Lohues, and another tour of Dutch theaters to promote it. So yesterday I once again found me sitting front and center in Amsterdam's De Kleine Komedie, where mr. Lohues and two of his musical friends played almost all tracks of his latest album Gunder, and a selection of songs from his earlier work.

Daniël Lohues — Goed hööi komp zelden van slecht grös

Like the previous times I saw him perform live, it was an excellent performance, that left me wanting more.

Seen live: Daniël Lohues with “Gunder”, at De Kleine Komedie, Amsterdam on March 17, 2012

Seen Live: BackAlive + Snow Control

Saturday I once again got to play roadie. Which basically meant hauling stuff around, cleaning up a bit and drinking beer while two tribute bands played their sets.

The first band, Snow Control, was a Snow Patrol tribute band. I'm not that familiar with Snow Patrol, apart from what I hear on the radio, but I thought they quite entertaining.

BackAlive is a Pearl Jam tribute. And I thought they did a pretty fine job. Good, solid set, and the Eddie Vedder stand-in came pretty close at times. Just don't ask me what songs they played. I mean, I like Pearl Jam enough to own a few of their albums, but after a while I kinda lose track a bit. They played 'Why Go', 'Jeremy', 'Black', 'Alive' and 'Rocking in the Free World'—which, indeed, is a Neil Young song—but other than that, my mind blanks. Oh, and apparently, they used to have a drummer who was the runner-up in this year's 'The Voice of Holland'. And he came along to play a few songs and sing a bit. Whoop-ti-fuckin-do.

That was saturday. Sunday, on my way back home, my train got stuck in Gouda and I had to go back to The Hague and take a detour through Schiphol. Which gave me ample time to finish my book. Which I did. And now you know what I did last weekend.

Seen live: BackAlive + Snow Control at De Schuur, Hoogmade on March 10, 2012

Brievenbuschaos

Ik woon in een prachtwijk. Nee, echt. Zo mooi, dat het hare excellentie onze minister Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie behaagde mijn wijk op een naar haar vernoemde lijst van mooie wijken te zetten. Nee, maar echt, leuke wijk.

Gebeurt ook doorgaans geen klap. Tenminste, niet in het gedeelte waar ik woon. Het kan zijn dat het stuk tegen het spoor ietwat ontspoort is, maar gezien ze daar een bak dure flats en woningen neergezet hebben geloof ik daar ook weinig van. Nee, voor het schorem moet je aan de andere kant van het Valleikanaal zijn.

Brievenbuschaos

Maar toch.

Afgelopen vorige week zondag in alle vroegte—naar ik mij heb laten vertellen, gezien ik niet thuis was—hebben een paar belhamels met enig succes een aantal brievenbussen (waaronder de mijne) aan gruzelementen weten te werken. Ik vermoed met een explosief iets. Anders kan ik niet verklaren dat zes metalen brievenbussen van de wand geblazen zijn en er ook nog eens twee ruiten gesneuveld zijn. O, en stond je afgelopen week voor de deur en deed ik niet open toen je aanbelde? Dan is de bel ook stuk.

Ondertussen zijn we ruim een werkweek verder, is er helemaal niets aan de situatie veranderd, behalve dan dat ik nu zeker weet dat ik post mis. Althans, ik vond vrijdag tussen de ravage een lege envelop met daarop mijn naam. Of er verder nog post verdwenen of geëxplodeerd is, geen idee. Het kan zijn dat er nog het een en ander onderweg is. Met post vanuit het buitenland weet je nooit hoe lang het duurt.

Op aanraden van de directieadviseur van de woningcoöperatie waar ik mijn fijne flatje van huur heb ik vanochtend eens gebeld over hoe het zat. Ja, nee, inderdaad, het is zeer vervelend, en ze zijn druk bezig een oplossing te vinden. Als alles meezit, nou, dan kunnen ze volgende week beginnen. Als de VvE een beetje meewerkt. Dat dan wel.

Die moet ik even uitleggen. Als er bij mij in de flat een appartement leeg komt te staan, gaat 'ie de verkoop in. En als je een appartement koopt, krijg je er volautomagisch een Vereniging van Eigenaren bij.

Niet dat ik als huurder ook maar iets met die VvE te maken heb. Voor zover ik weet. Er is een overduidelijk schadegeval, ik betaal iedere maand netjes de huur, dus op de een of andere manier vind ik dat ik er wel een soort van recht op heb dat de situatie een beetje vlot opgelost word. Ik mis al post, het is een puinzooi, ik ben er nu zo ondertussen wel een beetje klaar mee, en het boeit me eerlijk gezegd geen klap meer hoe het opgelost word, als het maar opgelost wordt. Gewoon beginnen, hup, nieuwe brievenbussen, nieuwe bel, klaar. En dan vecht je het achteraf lekker met de VvE uit. Alsof mijn buren die hun flat gekocht hebben geen last van de brievenbuschaos hebben.

Dat gaat trouwens vast nog leuk worden, die VvE, als er schade blijkt te zijn van het heiwerk aan de overkant van de straat.